Ömer Yılmazın Kaleminden--MUALLA YENGEMİN ANISINA
Elbette doğduk muhakkak öleceğiz bu tüm canlılar için kaçınılmaz son, zira bizleri yaratan böyle yaratmış ve bunu bizim kaderimiz kılmış
Elbette doğduk muhakkak öleceğiz bu tüm canlılar için kaçınılmaz son, zira bizleri yaratan böyle yaratmış ve bunu bizim kaderimiz kılmış. Bunu da bize yüce kitabımızda açık açık beyan etmiş ve bildirmiştir.
Tabi buna hiç itirazımız yok olamazda ancak, ölümün yüzü çok soğuk ve acı . Acı olmaya acı da bazı acılar var ki acının acısı, insanın yüreğini yakmakla bitmez de köz, eder köz kalır. Hani yanıklarda derece vardır ya 1. derece de yanık 2. derecede yanık gibi yanığın çapını ve boyutunu gösteren dereceler işte ölümünde böyle derece derece verdiği acı ve ızdıraplar da muhakkak vardır. Her canlı için ölüm aynı olsa da geride bıraktığı acı hiç şüphesiz kişilere göre aynı değildir.
İşte bu noktada bu korona virüs belasında kaybettiğim yengemde işte bizim canımızı en üst derecede yanık misali yüreğimizi yaktı geçti, göçtü gitti. Gerisinde bıraktığı acının tarifi yok gibi .Bu dünya ne kadar da zalim geliyor insan yüreğine, hiç mi gülmeyeceksin dünya yüzümüze diyesin geliyor. Izdırap ve çile ile geçen bunca zaman sonra ha düzeldi ha düzeldi derken düzelme trendine giren hayat, ne oldu sana, neden tekrar başa sararsın,hiç mi acımasın dayıma yengeme diyesim bağıra/çağırarak diyesim geliyor avazın yettiğince.
Dayımın telefonun diğer ucunda ben şimdi öldüm demesini ömrümün sonuna kadar kulağımda gönlünde yankısını hep duyacakmıyım artık; Ne diyeyim dayım sana ben şimdi nasıl olayım acına ortak . Sılada yanan yüreğimi kimselere de duyuramıyorum, köz oldu acım.
Yengemin güler yüzünü nasıl unutacağız nasıl alışacağız yokluğuna buna alışacak olan yalnız sen değilsin dayım. Memlekete kapısını tereddütsüz çaldığım istisna kapıların biriydi o kapı o kapının sahibiydi yengem; Kapanıyor tek tek kapılar nasılda sıraya girdiler kapanmak için kapanan her kapı başka bir acı veriyor veriyor da veriyor dinmiyor dinmeyecek bu acılar.
Kapanın kapılar, kapanın kapadığınız kadar, elbette açılacak yeni yeni kapılar yeni yeni umutlar bu dünyada. Ama öyle açılacak kapı var ki, tüm kapıların kapısı olan mevlanın rahmet ve merhametine açılan ahirette ki kapı; İşte o kapıda inşallah hep birlikte girer de kaldığımız yerden devam ederiz sevdiklerimizle,ruhun şad mekanın cennet olsun yengem....
Ömer YILMAZ







