Ömer Yılmaz'ın kaleminden Bulur her kulu

Bulur her kulu

Neyleyim seni ey zalim dünya

Üçün beş olsada

Diktiğim yeşerse biçtiğim büyüse de

Açtım yolda suyum yürüsede

Güçüm kuvvetim varken esse de rüzgarım

Etrafına toplansa da akrabalarım

Yere göğe sığdırmazsa da beni çocuklarım

Lafımın üstünü laf koymasada eşim dostum

Gün gelir devran döner

Bükülür belim sızlar dizim

Dermanı kesilir götürmez ayağım

Titrer elim düşer elinde bardağım

Artık uzar önümde bir çırpıda gittim yolum

Çoğalır çatallaşır işlerim

Bana sormazlar ne yapalım

En sonunda haberim olur artık ne edeyim

Fazla gelirim dünyaya

Herkes bir garip bakar bana niye

Şaşsamda olup bitene

Etki edemem kimselere

Beklerim bir köşede

Mazeret üretirler ha bire

Yük gibi bakılırken bana

Yapılanlar gelmez kimselerin aklına

Nerede kaldı o eski günlerim

Açılmıyor artık kapım

Sorarsan kimselere derler sana

Yaşı erdi artık kemale

Geldi vakti saati kalmazsın yolunda

Bari derin olsun mezarım

Üstünü iyice kapatın olmaya geri dönme ihtimalim

Üç gün var taziye hakkım

Onu bari elin günün içinde yapın

Bu olsada benim kaderim

Değişmez bu kural bunu yaşar birçoğu

İşte bu dünyanın gerçek acı yönü

Sıra ile gelir bulur her kulu

Tüm ifadeler:

44