ÖMER YILMAZ'IN KALEMİNDEN--GURBET

GURBET   Şu gurbet insanoğlunun yaşamının artık ne yazık ki bir parçası oldu. Eskiden köylerden köylere, şehirlerden şehirlere gurbet iken, şimdileri artık ülkeler hatta kıtalar gurbet zincire katılır oldu. Medeniyet ve teknoloji geliştikçe insanlar köy,kent ve ülkelerini dışında iş ve aş arama gereği duymaları sonucu gurbet çilesi de kendiliğinden oluşmaktadır. Bir başka neden de yurt dışına giden yurttaşlarımızın memleket özlemi nedeni ile çocuklarını memleketin de evlendirme isteği sonucu gurbet bazıları için başlamaktadır. Her ne şekil ve şartlarda olursa olsun gurbet gurbettir,ister uzak ister yakın ister yurt içinde isterse yurt dışında olsun gurbet zordur ve çilelidir. Döneceğim savı ile çıktığın memleketin ve toprağına dönüşün hiç de kolay olmayacaktır .Artık dışarıda birisi oldun, gün,ay ve yıllar geçtikçe ötekileştirmeye başlandığın süreç neredeyse zirve yapmış varlığınla yokluğun artık fark edilemez olmuştur. Oysa sen ayrılırken daha ilk günde ki memleket özlemi canlılığı ve heyecanında hiç bir şey kaybetmemişsin, zihninde kalbinde hiç sevgisi eksilmemiş; Onunla yatıp onunla kalkmışsan da özlemle vardığın sılan da geçirdiğin sayılı günlerde artık oralara yabancısın. Hiçbir şey eskisi gibi değil, her şey herkes değişmiş ne olmuş neden olmuş, bilmiyorsun. Sohbetinde sıcaklıkta eser kalmamış eş ve dostların herkesin işi gücü var. Aslında yaşadığın ve gördüğün bütün bunları bir türlü zihnine ve kalbine anlatamıyorsun nede olsa senin memleketin dirin gelmese de cenazenin getirilmesin istediğin sılan, işin en acı yönü de bu olmalı. O sana yabancı değil ama sen o na yabancısın artık. Ayrılırken taşı ile toprağı ile insanı ile hatta tabelası ile buruk buruk vedalaş san da varırken memleketini göründüğünde avazın çıktığı kadar bağırarak ben geldim diyesin gelse de,sesini ve duyguların ile , hissettiklerini ne yazık ki hiç kimse ne duyar nede hisseder. Gurbet bir özlemin adı,gurbet bir ümidin adı,gurbet plakasını gördüğünde memleketini görmüşcesine duyduğun acı sevincin adı, gurbet sızısı kalbinin en derininde hissedilen geçmeyen ve dinmeyen acının tamda adıdır. Kaderin insanlar çizdiği ve bunu da değiştirmeye muktedir olamadan boyun eğdiğimizdir gurbet. Son kez bile göremeden can/ciğerini ebediyete yolcu ettiğin çilenin adıdır gurbet.