AKRAN YETİMİ
Hayatın öyle bir çağı vardır ki insan artık yılları değil, eksilen insanları saymaya başlar.
Bir zamanlar aynı ilçenin sokaklarda yürüdüğünüz, aynı okulun koridorlarında dolaştığınız, aynı sofraya oturduğunuz, aynı görevlerin yükünü taşıdığınız insanlar birer birer hayatınızdan çekilir.
Kimi emekli olur, başka bir şehre gider.Kimi hastalanır, evine kapanır.Kimiyle yollar ayrılır.Kimi de bu dünyadan sessizce göçüp gider.
Ve bir gün fark edersiniz:
Çevrenizde insanlar vardır ama sizin zamanınızı bilen insanlar azalmıştır.
İşte eskilerin çok anlamlı bir sözü vardır:
“Akran yetimi olmak…”
Yetimlik yalnız anne veya babayı kaybetmek değildir belki.
İnsan bazen arkadaşından, dostundan, akranından; hatta kendi geçmişinin tanıklarından da yetim kalır.
Makale--Halil ÖĞÜT
Çünkü akran dediğimiz insan yalnızca bizimle aynı yaşlarda olan kişi değildir.Akran; gençliğimizi bilen insandır.
Biz daha makam, unvan, mevki sahibi değilken kim olduğumuzu bilendir.
Aynı günlerin sevincini, sıkıntısını, heyecanını bizimle paylaşandır.
Bir cümle söylediğimizde gerisini tamamlayabilen,
“Hatırlıyor musun?” dediğimizde hangi hatıradan söz ettiğimizi anlayandır.
“BU GÜZEL BELDEDE AKRAN YETİMİYİM…”
Geçenlerde Mercan eski Belediye Başkanı, okul ve mesai arkadaşım Yusuf Bey’le sohbet ediyorduk.
Kendisine:
“Yusuf başkanım, nasılsın, iyi misin?” diye sordum.
Verdiği cevap kısa ama çok derindi:
“Nasıl olayım? Bu güzel beldede akran yetimiyim…”
Bu söz beni derinden etkiledi.
Çünkü bazen birkaç kelime, koca bir ömrü anlatmaya yeter.
“Akran yetimiyim…”
Yani; Birlikte hatırlayacağım insanlar azaldı.Çocukluğumu, gençliğimi, mücadelelerimi bilenler azaldı.
Eski günlerden söz ettiğimde,
“Evet, ben de oradaydım…”
diyecek dostlarım azaldı.
Bir zamanlar kalabalık olan sofraların sandalyeleri boşaldı.Telefon rehberindeki bazı isimler artık aranamaz oldu.
Telefonu bir kaç gündür çalmıyor diye tamirciye gidenleri gördüm.
Belki de akran yetimliğinin en ağır tarafı budur. Akranlarınızı ihmal etmeyin. Hergün en az üç akranınızı arayın hatırlarını sorun. Üç günlük dünyada akranlarınızı ihmal etmeyiniz.
