Yedi Kardeşiz
Biz yedi kardeşiz bu dünyada
Ablamızın birini kaybettik yakında
Deprem ayırdı onu ne yazık ki bizde
Yarası hala kanar üzer bizi derinde
Beş erkek kardeş az var örneği
Hepimiz de geçti yaşı altmışı
En büyüğümüz ile en küçüğümüz
Arasında var on beş yaş farkı
Büyüğümüz Mehmet abi sağlıklı hemde diri
Yıllar önce Mersin’e göç etti
Her zaman gözümüz arar Mersin’i
İkinci memleket olarak sayarız orayı
Her ne kadar evi baksa da denize
Yazın bunalır Mersin sıcağında
Yaylada var yazlığı rakımı binin üzeri
Yaz boyu yetiştirir çiçeği meyveyi
Bahçede bulamazsın en ufak bir taşı
Yaylada aranır var çok itibarı
Herkes gelir sorar her işi
Yaylanın olmuş doğal lideri
Onun küçüğü Osman abi maşallah tam çiftçi
Bu abinin durumu farklı
Dilek ‘de var altı dönüm bahçe üzerinde var evi
Eker diker biçer var çok gayreti
İmar etti bahçeyi
Bahçesinde var her çeşit meyvesi
Dutta yapar pestili pekmezi
Kazları tavukları gezer yanında bekçi gibi
Onun küçüğü Beklr biraz sinirli
Gezdi epeyce geldi geri
Malatya yurdu durmaz oradan geri
Karakavak’ta zarar görsede evi
Tez elden düzeltti işini ayarladı müteahhidi
Her işe soyunur durmaz geri
İkna etmek için var sonsuz gayreti
İşinde arar hep düzeni
Tüfeği herzaman dolu
Onun küçüğü Ömer kanun adamı tedbirli
Yıllarını verdi devlete bekler saygı şimdi
Her işin arar yasasını mevzuatını
Birde yazar şiirleri var kitabı
Yerleşemedi bir türlü mukim saymaz Tokat’ta kendini
Memleket sevdası ile yansada yüreği
Ağır basar torun sevgisi
İki arada kalır bedeni
En küçüğü Aziz sözde yaşar Malatya’da
Yaz oldumu gezer çağırırlar ha bire
Deniz isterse gider Didim’e
Kışın soğuğa uygun Adana, unutma Sivas’ıda
Varsa memlekette işimiz ilk akla gelir Aziz’imiz
İster abiler kendinde
Yap şunu götür getir bunu
Ne de zormuş olmak ailenin küçüğü
Ablamız bizim en büyüğümüz
Telefonu başlar “ölem “ ile başlamaz alo ile
Bu kelimeyi kullanır tek ablam dünyada
Onun sesini hissederim yüreğimde
Yaşar kışın Malatya’da yazın gider köye
Gençliğinde yarışırdı dağlar ile
Örgü dantel nakış dikiş de en usta
Tarla bağda bahçe işinde yetişmez ona kimse
Şimdi emekli maaş alır vefat eden kocasında
Bizim yok aktif çalışma hayatımız
Emekli olmuşuz hepimiz
Devlet bakar bize yok bir işimiz
Uğraşsak da bahçede hobi işimiz
Bizim bitmiş aslında işimiz
Bundan böyle yüküz devlete
Üretmeden tüketiriz yok çare
Bize kalmaz bu düzen var endişe
Övünerek desek de içimizden
Yıllarca çalıştık bu günler için
Emekli etti devlet bizi
Böyle olsada gerçeği
Yinede ay başında aldık mı maaşı
Utanırım ben kendi adıma
Çalışıp hak etmedim diye bunu
Asalak gibi hissederim kendimi
Ne olur kınamayın dostlar beni
19.11.2024 Ömer Yılmaz