Yaş da Haddi Aşmak   Dünyaya gediğimiz günden itibaren ömür merdivenine tırmanmaya başlarız. Bu tırmanışın zirvesinden sonra iniş başlar,zirvesi gençlik ise inişin bitiş noktası da ölüm ve bitişe yakın merdivenleri de hiç şüphesiz ihtiyarlıktır. Bizi yaratan Mevla yaşlandıkca gücümüzü ve kuvvetimizi alacağını eski çocukluk günlerindeki gibi güçsüz ve bakıma muhtaç olacağımızı yüce kitabında açık açık bizlere haber vermektedir. İhtiyarlık evresine yetişebilmek bile bir bakıma ayrıcalık sayılırken, diğer taraftan da yaşanacak zorluk ve çilelerinde habercisi sayılır. Anadolu tabiri ele devlerle güreşen insanlar bir tas su alamaz ve içemez hale gelir. Artık azamet ve ihtişamında eser kalmamış adeta çocuk olmuş,sevgi ve merhamete muhtaç olmuştur. Maddi gücü elinde alınmış fiziki gücünü de yok olmuş gitmiştir. Artık canına,malına ve nefsine hükmedemez haldedir. Öyle ki bin bir zorluklar ve cefa ile edindiği mallarında bile tasarruf edemez, varsa banka kartını bile göremez haldedir. Ne kadarda aklı melikesi yerinde olsa bile yok hükmüne düşmüş doktor onayına mecbur olmuştur. Sadece adı kalmış sanı ve nüfusu para etmez olmuştur. Yıllarca oluşan tecrübe ile ağaran saç ve sakalı sadece kıl olmuş hiç kime tecrübesine müracaat etmez, bir şey söylemeye yeltense bile onlar eski de kaldı denilerek lafı ağzına konup susturulmuştur. İhtiyarlık safhasında birde eşini kaybetmiş ve yalnız kalmışsa, vay ki vay haline yazık ki yazık, artık tümden ötekileştirilmiş kaderi ile geçmişi ile yüz yüze yalnız başına kala kalmıştır. Derdini dert edecek sızısına merhem olanı, nazını çekecek dert ortağını bırakın, haftalık belkide aylık hal ve hatırın soranı bile kalmamıştır. Daha ileride belkide, evinde bile oturamaz hale gelmiş göçebe gibi fikri sorulmaya zahmet bile edilmeden haftalık,aylık onun yanında bir diğerinin yanına gitmeye/götürülmeye mecbur bırakılmıştır.Gelinin/damadın insafına kalmış burada ozelliklede bazı gelinlerin olabildiğince insafsız davrandıklarına ne yazık ki şahit oluyoruz Bir zamanlar yiğidim,presesim diye sevdiklerinden biri çıkıp ta ben varım ben bakarım diyemez olduğunu görüp göz yaşını için, için içine akıtır olmuştur artık. İhtiyarlık bu mu dur peki ne yazık ki gelinen nokta çoğu yer ve zamanlarda bundan ibaret. Bu günün gençleri,güç ve kuvvet sahipleri,ihtişam ve asaleti ile duranlar,bir bardak suda fırtına koparan, kocalarına dunyayi dar eden muhteşem gelinler, devran dönüyor sıra size de geliyor unutmayın 20-30 yıl sonra merdivenin sonuna gelmiş olunacağına göre yarına bugünde hazırlanılmalıdır. Bir ata sözümüz bunu ne güzel izah etmektedir. “Ne ekersen o nu biçersin” bu günde ekelim vakti saati geldiğinde de biçmek bizlere nasip olsun .Böyle gelmiş böyle gider demeden yanlış geleni düzgün gönderelim. Cenneti kolay kazanma şansını iyi değerlendirelim. Kervan göçmeden,ekin solmadan yarınlar geç olmadan atalarımızın kıymeti ve değerlerini töremize ve dinimizin emirlerine uygun olarak bilip,yaşayıp yaşatalım yoksa ileride şikayet etme hakkımızin olmadığını şimdiden unutmayalım tercih sizlerin...