Anne
Dünyaya seninle açtım gözümü
Sütün ile ilk sevdim şu zalim dünyayı
Şefkatli kollarında hissettim sıcaklığını
Koklardım ne güzel ipeksi tenini
Nini ninilerinle büyüdüm dizinde salladın beni
Başımda adeta nöbet gibi bekledin
Ağlatmadın beni hep beşiğimi salladın
Altımı üstüm daima sıcak tutun
Sütünü bende hiç eksik etmedin
Ben ağlarken üzüldün gülerken sevindin
Ben doymadan yemedin içmeden asla içmedin
Uykuya dalmadan gözünü kapama din
Başarıma bende çok sevindin
Ayağıma taş değse benden çok acıdı canın
Hep nazımı çektin hiç usanmadın
Her zaman kucağında yer buldum
Büyüyünce benimle büyüdü derdin
Dertlerim ne kadar büyüsede oldu hep senin
Bizim için çarptı hep kalbin
Varın yokun biz olduk kendini hiç düşünmedin
Cebinde ki şeker bize olur hep nasip
Üstümüz başımız yememiz bep sana ait
Bunlar yaparken hiç mi usanmadın
Özene bezene bizi böyle sevgi ile büyüttün